Ha diyebilirsinki blog çok çaba sarfetmediniz, ben size yardım ettim. Emin ol öyle değil. başımıza baş vuru sürecinde neler geldiğini bilmiyorsun. en başından anlatayım ben sana.

öncelikle sağlık raporu. ben anladımki blog bu ülkede alınması en zor belgelerden biri. oysa biz çabuk olsun diye saitçiftçi amcanın sağlık yerine gittik. beşiktaş'a. bilmem kaç saat yemek yemedik. öncelikle ilk gördüğümüz saçmalık telefondan randevu alanlarla vezneden numara alanların numaraları birbirleri ile örtüşmüyordu. bir kaos ortamı hakimdi adeta. biz bu kaostan yararlanarak bir yolunu bulup sağlık raporu almaya teşebbüs ettik." kan verin" dediler. "peki dedik". elimize bir tüp verdiler geçtik. oradaki hemşire bana iğneyi sapladı. "sana yanlış tüp vermişler" dedi. "allah allah" dedim. diğer doğru tüp gelene kadar damarımda iğneyle bekledim. tam birbirimize alışmıştık derken, doğru tüp geldi kanı verdim. sonra ciğer filmi çektiler ve biz işimizi bitirmek için doktorun yanına çıktık. tahlillerde sonuçlandı filmlere de baktı ve hazırdık. ntv'ye doğru yola çıktık. oraya gittiğimizde şirketin doktoru "filmleri imzalamamışsınız" dedi. "yok biz daha okadar ünlü değiliz" espirisini ortamda ilk defa bulunmanın verdiği gerginlikle içimden patlattım. olay sonradan aydınlandıki (evet jeton geç düştü) doktor filmlere bakmış ama bakıp sağlıklı olduğunu belirtmemiş. dolayısıyla ertesi gün tekrar o doktora gidip imzasını aldım. çok şımardı.

birde tecil belgesi var. inanır mısın geçen cuma verebildik. o hikayeyi de sonra anlatacağım.

nasıl ama zorlu bir süreçmiş dimi hak verdin bana sen de. onur'da uğrayacak çok kısa bir zamanda sana. rüyasında yazı mı görmüş ne olmuş. benden de selam söyle kendisine...